Enige tijd geleden viel er een opvallende brief op mijn deurma , die me even uit balans bracht. Een uitnodiging voor de klasreünie van Hotelschool Ter Duinen, 15 jaar na ons afstuderen. Vijftien jaar… een tijdsspanne die als een wervelwind voorbij lijkt te zijn gegaan.

In die bruisende tijd van structuur en discipline behaalden velen van ons ons diploma aan Hotelschool Ter Duinen. We vlogen uit naar verschillende hoeken van de horeca en voedingssector, met elk ons eigen pad, vol uitdagingen en overwinningen.

Ondanks de individuele groeiprocessen zijn we, als volwassenen – althans sommigen van ons -, op een maandagavond even teruggegaan in de tijd.

Bij het herenigen van het promotiejaar 2008 werden we het tijdens het diner allemaal eens over één ding: de kameraadschap is nog steeds springlevend. Het maakt niet uit hoeveel tijd er verstreken is sinds de coxydiens op schok zijn gegaan; het voelde weer als thuiskomen.

Het is hartverwarmend om te beseffen dat, ondanks de verschillende paden die we hebben bewandeld, de banden van vriendschap en verbondenheid nog steeds even sterk zijn als 15 jaar geleden. Dat is pas echt groeien, nietwaar? 🌟

Vaak uit het oog maar nooit uit het hart, coxydiens, dat blijf je altijd 😉👌.